Διάσημη η Κύπρος ως παράδεισος ξεπλύματος στην ταινία “The Laundromat”.

Η ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ βασίζεται στις αποκαλύψεις των περιβόητων “Panama Papers” σχετικά με την κλίμακα των offshore «πλυντηρίων» ανά τον πλανήτη και την δραστηριότητα της δικηγορικής εταιρείας Mossack-Fonseca.

Το The Laundromat είναι μια αμερικανική ταινία βιογραφικής κωμωδίας του 2019 που σκηνοθετήθηκε από τον Steven Soderbergh με ένα σενάριο του Scott Z. Burns.

Πρωταγωνιστούν οι Meryl Streep, Gary Oldman, Antonio Banderas, Jeffrey Wright, David Schwimmer, Matthias Schoenaerts, James Cromwell και Sharon.

Και όμως η μικρή Κύπρος δεν πέρασε απαρατήρητη από τον Στίβεν Σόντερμπεργκ στην ταινία του το ξέπλυμμα παραγωγής του 2019.

Χρονικά πάντως η παραγωγή της ταινίας συνέπεσε με το ρεπορτάζ του All Jazeera για τα χρυσά διαβατήρια και με ότι ακολούθησε στη πολιτική ζωή της Κύπρου το 2020 και που πάντως αν παρακολουθήσει κάποιος και την ειδησεογραφία αλλά και το τι γράφετε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αρχές του 2021 η ταινία παραμένει αιχμηρή και καίρια.

΄Μια ταινία που αξίζει κάποιος να παρακολουθήσει για να συνειδητοποίηση δυστυχώς ότι έστω και μέσα από την μαύρη κωμωδία το μήνυμα που περνά στο θεατή είναι ότι η Κύπρος είναι προορισμός για Laundromat.

Δυστυχώς για τους κύπριους στην ταινία ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ "The Laundromat" η Κύπρος αναφέρεται ως ένας από τους κορυφαίους παράδεισους για στήσιμο εταιρειών ξεπλύματος χρήματος.

«Οι πράοι θα κληρονομήσουν τη γη»... Αυτός είναι ο βαθύτατα σαρκαστικός τίτλος ενός από τα κεφάλαια της ταινίας "The Laundromat" («Το πλυντήριο»), τα οποία συγχρόνως λειτουργούν ως εγχειρίδιο για το πώς μπορεί να στηθεί (εύκολα) μια offshore εταιρεία και πώς μπορεί (επίσης εύκολα) να «ξεπλυθεί» χρήμα σε κάποιον από τους φορολογικούς παράδεισους που βρίσκονται συνήθως «στη μέση της θάλασσας».

Η ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ στην οποία πρωταγωνιστεί ένας γαλαξίας αστέρων (Μέριλ Στριπ, Γκάρι Όλντμαν, Αντόνιο Μπαντέρας, Σάρον Στόουν, Ντέιβιντ Σουίμερ κ.ά.) βασίστηκε στο βιβλίο του Jake Bernstein,

"Secrecy World:

Inside the Panama Papers Investigation of Illicit Money Networks and the Global Elite" και αποτελεί μια «μαύρη» σάτιρα που αφηγείται με ψυχαγωγικά στυλιζαρισμένο ύφος, πραγματικά γεγονότα που έχουν να κάνουν με τις αποκαλύψεις των περιβόητων "Panama Papers".

Στο κέντρο της αφήγησης βρίσκεται η δικηγορική εταιρεία Mossack-Fonseca που είχε έδρα τον Παναμά (από τα γραφεία της έγινε το 2016 η διαρροή των σχετικών εγγράφων που αποκάλυψαν την κλίμακα των offshore «πλυντηρίων») και για χρόνια φρόντιζε να διασφαλίζει το «ξέπλυμα» και το αφορολόγητο για τις καταθέσεις των πελατών της στήνοντας εκατοντάδες χιλιάδες εταιρείες «κέλυφος» (shell companies) σε «εξωτικά» μέρη με χαλαρή σχετική νομοθεσία.

Η Μέρλ Στριπ υποδύεται την χήρα που αφού χάνει τον συζυγό της σε δυστύχημα, αναζητά τα ίχνη της ασφαλιστικής

εταιρείας - φάντασμα που θα έδινε την αποζημίωση.

Τους δύο εκπρόσωπους της φίρμας υποδύονται στην ταινία ο Γκάρι Όλντμαν (Γιούργκεν Μόσακ) και ο Αντόνιο Μπαντέρας (Ραμόν Φονσέκα) οι οποίοι απευθυνόμενοι στους θεατές παραδίδουν σε όλη τη διάρκεια της ταινίας μαθήματα «επιχειρείν» σε offshore παραδείσους ανά τον πλανήτη:

«Δεν χρειάζονται ούτε γραφεία, ούτε προσωπικό, ούτε λειτουργικά έξοδα.

Το μόνο που χρειάζεται είναι μια ηλεκτρονική διεύθυνση και μία ταχυδρομική θυρίδα σε μία χώρα όπου οι νόμοι ευνοούν τους χρηματοοικονομικούς σου στόχους.

Και πού βρίσκονται τέτοια κράτη;

Συνήθως στη μέση του ωκεανού. Ίσως είναι οι Σεϋχέλλες, ίσως η Κύπρος, ή οι Μπαχάμες».

Η Mossack-Fonseca διατηρούσε «γραφεία» εξυπηρέτησης για πάνω από 240.000 εικονικές εταιρείες σε μέρη όπως «οι Βρετανικές Παρθένες Νήσοι, οι Μπαχάμες, η Κύπρος, τα νησιά Σαμόα, το Νιούε, η Νεβάδα:

Μέρη όχι ευλογημένα με φυσικούς πόρους ή βιομηχανία», όπως λένε οι δύο ηθοποιοί στην ταινία, οι οποίοι σε κάποια στιγμή κάνουν και ειδική αναφορά σε κυπριακή εταιρεία επενδύσεων, την Jetstream Trust η οποία «διατηρεί υπό τον έλεγχό της την Whitecloud Enterprises στις Σεϋχέλλες και διάφορες άλλες εταιρείες».

Όσον αφορά στους αληθινούς Μόσακ και Φονσέκα, οι δύο μεγαλοδικηγόροι όχι μόνο κυκλοφορούν ελεύθεροι αλλά υπέβαλλαν και αγωγή κατά του Netflix για συκοφαντική δυσφήμιση και για παράνομη χρήση του λογότυπου της εταιρείας τους, απαιτώντας το μπλοκάρισμα της προβολής της ταινίας.

Το ίδιο το Netflix, μέσω ανακοίνωσης του, χαρακτηρίζει γελοίους και ανυπόστατους τους ισχυρισμούς των δύο δικηγόρων σημειώνοντας ότι το όνομά τους έχει ούτως ή άλλως αμαυρωθεί ανεπανόρθωτα μετά τις αποκαλύψεις για τις δραστηριότητές τους πριν από τρία χρόνια.